Szczegóły

Mariusz Klocek

Opublikowano: 07 lipiec 2026

Odsłony: 11

Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau to miejsce skłaniające do głębokich przemyśleń. Bez wątpienia muzeum utworzone w miejscu, gdzie jeszcze niespełna 86 lat temu funkcjonował obóz, w którym życie straciło ponad 1,1 miliona osób, powinno uświadamiać każdemu człowiekowi, że ofiarami obozu nie byli wyłącznie Żydzi, lecz także osoby różnych narodowości.

Podczas swojego pobytu uświadomiłam sobie, że tragedia Auschwitz nie dotyczyła tylko narodu żydowskiego. Obóz Auschwitz pierwotnie został utworzony jako miejsce przeznaczone przede wszystkim dla polskich więźniów, co skłoniło mnie do refleksji nad skalą nazistowskiego fanatyzmu oraz ideologią zakładającą wyższość rasy aryjskiej.

Kolejnym niezwykle ważnym aspektem, przez który powinniśmy postrzegać okrucieństwo wojny, są relacje świadków – szczególnie osób, które w czasie wojny były jeszcze dziećmi. Taką osobą jest pani Józefa Posch, która podczas konferencji promującej książkę „Las dobrze ukrywał nasze wojenne tajemnice...”, wydaną z inicjatywy Stowarzyszenia Leśników Przyjaźń im. św. Jana Gwalberta, szczególnie dzięki staraniom pana Roberta Głodowskiego, opowiedziała swoją niezwykle poruszającą historię. Jej świadectwo ukazuje tragedię dziecka, które podczas II wojny światowej straciło oboje rodziców i jako niewiele ponad pięcioletnia dziewczynka musiała opiekować się młodszym rodzeństwem w obozowej rzeczywistości.

Nieodłącznym elementem wyjazdów do Muzeum Auschwitz-Birkenau są wykłady księdza profesora Lucjana Bielasa, które pomagają lepiej zrozumieć, jak ważnym źródłem siły i nadziei dla więźniów była wiara.

Takie wyjazdy, jak ten, pomagają mi uświadomić sobie, jak ważne w życiu człowieka są poczucie bezpieczeństwa, pokój oraz przeciwdziałanie wszelkim konfliktom zbrojnym na świecie.

Aleksandra Wolańska
I LO im. KEN w Końskich

Szczegóły

Mariusz Klocek

Opublikowano: 07 lipiec 2026

Odsłony: 8

Pobyt w Oświęcimiu uświadomił mi, jak ogromne znaczenie ma historia zapisana w tym miejscu. Bez znajomości przeszłości istnieje ryzyko, że podobne wydarzenia mogłyby się powtórzyć. Wizyta w Miejscu Pamięci Auschwitz-Birkenau pokazała mi również, że ta tragiczna historia nie dotyczy wyłącznie narodu żydowskiego, lecz także wielu innych narodów, w tym w dużej mierze Polaków.

Słuchając pani Józefy Posch opowiadającej swoją historię, byłam głęboko wzruszona. Jej przeżycia utwierdziły mnie w przekonaniu, jak ogromnego okrucieństwa dopuścili się naziści i jak niewielką wartość przypisywali ludzkiemu życiu. Szczególnie poruszająca była świadomość, że rozdzielanie matek od dzieci należało do jednych z najbardziej tragicznych doświadczeń, jakie spotykały więźniów obozu.

Pobyt w muzeum pozwolił mi pogłębić wiedzę na temat Holokaustu oraz realiów II wojny światowej. Zwiedzając wystawy, uświadomiłam sobie skalę niemieckiej machiny zagłady. Widok ogromnej liczby butów, włosów i innych przedmiotów należących do ofiar był dla mnie wstrząsający. Jako młoda osoba wcześniej trudno było mi w pełni wyobrazić sobie, czym naprawdę jest liczba 1,1 miliona zamordowanych ludzi. Dopiero bezpośredni kontakt z tym miejscem pozwolił mi zrozumieć ogrom tej tragedii.

Jestem przekonana, że osobom, które przeżyły obóz i zostały wyzwolone, niezwykle trudno było powrócić do normalnego życia. Wielu z nich przez lata nie potrafiło mówić o swoich doświadczeniach. Przykładem jest Marian Kołodziej, który przez długi czas milczał o tym, co go spotkało. Dopiero po otrzymaniu informacji o ciężkiej chorobie zaczął przedstawiać swoje wspomnienia w formie niezwykle poruszających rysunków.

W realiach obozowych znaleźli się również ludzie, którzy zachowali ogromną miłość i troskę o drugiego człowieka. Jednym z nich był św. Maksymilian Maria Kolbe, który oddał życie za współwięźnia. Jego postawa pozostaje dla mnie symbolem poświęcenia, odwagi i bezinteresownej miłości oraz zasługuje na najwyższy podziw.

Dzięki księdzu profesorowi Lucjanowi Bielasowi zrozumiałam również, że wiara w Boga może być prawdziwą podporą w życiu człowieka. W realiach obozowych dawała więźniom siłę do przetrwania, pomagała walczyć o każdy kolejny dzień i była źródłem nadziei na lepsze jutro.

Alina Wolańska
I LO im. KEN w Końskich

Szczegóły

Mariusz Klocek

Opublikowano: 07 lipiec 2026

Odsłony: 7

 Wyjazd do Muzeum Auschwitz-Birkenau na pewno wiele mi uświadomił. Warunki życia ludzi przebywających w obozie były dla mnie przerażające i pokazały mi, jak ogromną walkę musieli oni stoczyć, aby przeżyć. Szczególnie poruszył mnie widok przedmiotów pozostałych po ofiarach, komór gazowych, a także gilotyny i innych narzędzi tortur. Przerażający był również sposób, w jaki więźniowie byli zmuszani do pracy.

Szczególnie zapadł mi w pamięć moment zapalenia zniczy i oddania hołdu ofiarom pod Ścianą Śmierci. Spotkanie z panią Józefą Posch również było dla mnie niezwykle poruszającym doświadczeniem. Podziwiam ją za odwagę, jaką wykazała się, dzieląc się swoimi wspomnieniami z innymi. Po wysłuchaniu jej historii uważam, że jest niezwykle silną kobietą. Kiedy opowiadała o swoich przeżyciach, wyobrażałam sobie wydarzenia, o których mówiła, co jeszcze bardziej pozwoliło mi zrozumieć ich ogrom i tragizm.

Autorzy książki „Las dobrze ukrywał nasze wojenne tajemnice...” również w bardzo ciekawy sposób przedstawili jej tematykę i z zachęcili mnie do jej przeczytania.

Zrozumiałam, że powinniśmy doceniać życie w czasach pokoju, ponieważ wojna może w każdej chwili dotknąć kolejnych pokoleń. Kiedy czyta się o takich wydarzeniach w książkach lub ogląda filmy, trudno w pełni poczuć ich skalę. Dopiero zobaczenie tego miejsca na własne oczy i wysłuchanie jego historii pozwala naprawdę uświadomić sobie ogrom ludzkiego cierpienia.

Hanna Witkowska
klasa I, I LO im. KEN w Końskich

Szczegóły

Mariusz Klocek

Opublikowano: 07 lipiec 2026

Odsłony: 9

  Wyjazd do Auschwitz był dla mnie doświadczeniem, które na zawsze pozostanie w mojej pamięci. Był to czas pełen zadumy, wzruszeń i głębokich refleksji nad historią, człowieczeństwem oraz wartością życia. Wróciłam z niego bogatsza o wiedzę, nowe doświadczenia i spojrzenie na świat z zupełnie innej perspektywy.

Najbardziej poruszającym momentem całego wyjazdu było spotkanie z byłą więźniarką obozu koncentracyjnego, panią Józefą Posch. Jej świadectwo na długo pozostanie w moim sercu. Z ogromnym wzruszeniem opowiadała o traumatycznych wydarzeniach, których doświadczyła, gdy miała zaledwie pięć lat i przebywała w obozie. Mówiła o cierpieniu, strachu, utracie matki oraz codziennej walce o przetrwanie. Słuchając jej historii, trudno było powstrzymać emocje. To spotkanie uświadomiło mi, że za każdą liczbą i każdą datą z podręczników kryje się prawdziwy człowiek, jego ból i dramatyczne przeżycia.

Ogromne wrażenie wywarła na mnie również konferencja promująca publikację „Las dobrze ukrywał nasze wojenne tajemnice... Pracownicy służby leśnej z pomocą Żydom w okresie II wojny światowej” z udziałem jej autorów. Była to niezwykle wartościowa okazja do pogłębienia wiedzy oraz wysłuchania inspirujących refleksji dotyczących pamięci, historii i odpowiedzialności za przekazywanie prawdy kolejnym pokoleniom.

Szczególnie zapadła mi w pamięć wystawa w Bloku 15. To właśnie ona sprawiła, że spojrzałam na historię Auschwitz z jeszcze innej perspektywy. Zrozumiałam głębiej ogrom cierpienia ludzi, którzy trafili do obozu, oraz to, jak ważne jest pielęgnowanie pamięci o tych wydarzeniach. Było to doświadczenie, które otworzyło mi oczy i skłoniło do wielu przemyśleń.

Zwiedzanie całego muzeum było niezwykle ważnym doświadczeniem. Żadne zdjęcia ani opisy nie są w stanie oddać tego, co czuje się, stojąc w miejscu, gdzie rozegrała się jedna z największych tragedii w historii ludzkości. Ta wizyta nauczyła mnie pokory, wdzięczności za życie oraz odpowiedzialności za budowanie świata opartego na szacunku, pokoju i wzajemnym zrozumieniu.

Bardzo ważnym momentem były także Eucharystie w Harmężach. Słowa księdza Lucjana skłoniły mnie do głębokiej refleksji nad wiarą i odpowiedzialnością człowieka. Szczególnie zapadły mi w pamięć nawiązania do Wieży Babel oraz Arki Noego. Pokazały one, jak łatwo człowiek może zagubić się w swojej pysze, ale jednocześnie przypomniały, że wiara, jedność i zaufanie Bogu prowadzą do ocalenia oraz dają nadzieję nawet w najtrudniejszych chwilach.

Podczas wyjazdu wiele dowiedziałam się również o wpływie sztucznej inteligencji na życie człowieka, wiarę i Kościół. Była to niezwykle interesująca i skłaniająca do refleksji tematyka. Ważnym elementem były także rozmowy dotyczące wojny, która wciąż trwa na Ukrainie. Uświadomiły mi one, jak wielką wartością jest pokój i jak ważne jest nieustanne dbanie o jego zachowanie.

Szczególnym świadectwem wiary był dla mnie św. Maksymilian Maria Kolbe. Jego postawa pokazuje, że nawet w miejscu pełnym nienawiści człowiek może pozostać wierny miłości i dobru. Oddając dobrowolnie swoje życie za współwięźnia, udowodnił, że prawdziwa wiara daje siłę do największego poświęcenia. Jego przykład przypomina, że nadziei nigdy nie wolno tracić, a wiara pozwala przezwyciężać nawet najtrudniejsze przeciwności losu.

Z tego wyjazdu zabieram przede wszystkim pamięć o ludziach, którzy cierpieli i oddali swoje życie, ale również coś znacznie głębszego – wiarę, nadzieję oraz przekonanie, że nawet w największej ciemności można odnaleźć dobro. To doświadczenie na zawsze pozostanie w moim sercu i będzie miało wpływ na moje życie. Wierzę, że pamięć o przeszłości oraz wartości, które poznałam podczas tego wyjazdu, będą prowadziły mnie przez kolejne lata i przypominały, że tylko miłość, szacunek i wiara są w stanie zwyciężyć zło.

Antonina Sobczyńska, I LO im. KEN w Końskich